چه زیباست!

چه زیباست!
آوای رودی که از کوهسار سرچشمه می گیرد.
و در میان دره ها راه خویش را می یابد.

چه زیباست!
نقش های نگارین هستی،
که بر تن صخره ها،
از زمانی بس دور، تاکنون،
کنده کاری می شوند.

چه زیباست!
قبای زبرجدی حقیقت، بر تن کوه هایی که مسیح بر آن ها قدم گذاشت.
و قدم هایش، هر یک،
حیات را بر قلب سخت سنگ ها تاباند.

و چه زیباست!
نارسیس، آنگاه که بر نیلی امواج خروشان،
آرامش را جستجو می کند.
و ندای شاد دل ها را،
از مورچگان بر تخته سنگ ها می شنود.
و به جان می سپارد:
روح پاک درختچه ای زرین، در میان دره ها را.

العبد یحیی

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.