ویدایی ترین لحظات

شبانگاهان در جاده ی عشق قرار گیرید.
و از جریان های شگفت انگیز کیهانی انقلاب یابید.
آن چنان که پرستوهای عاشق، پرابهه را در آخرین سپیده دم دنیایی، آگاهی بخشیدند.
و او را در گیتای پهناور مجرد ساختند؛
پاک از آنچه فرو می کشاند روح را، از گذر از دروازه ی زرین ابدیت.
و او را باز می دارد از تاختن در جاده های رویایی،
که مهست مستی، در منتهاالیه شرقی ترین راه آن رخ خواهد داد.
و تو تجلی حق را در ویدایی ترین لحظات به نظاره خواهی نشست.

آن، آن توست اگر در آبی ترین المارها غرق گردی.

العبد یحیی

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *